Regelmatig neem ik presentatie-examens af op een mbo voor volwassenen. Ik merk dan dat mensen die alleen schieten en niet scheren, het risico lopen dat de aandacht van een deel van de luisteraars toch verslapt.

De boodschap van het scheren kun je zien als “ik zie jullie allemaal, mijn boodschap is voor jullie allemaal, ik wil graag dat jullie allemaal naar me luisteren”. De bevestiging van die boodschap zit hem in het individuele schieten/de relational presence. Het individuele contact is de beste basis voor een presentatie, en het scheren soort “kader” voor het contact. Kortom: veel schieten, en af en toe scheren is optimaal in mijn ogen.

Als spreker heb je ook voordeel van af en toe de hele groep in ogenschouw nemen: je kunt zien hoe mensen erbij zitten, of er geen storingen zijn, noem maar op.

Groeten,
Angela

‘Schieten’ en ‘scheren’ (het duo klinkt erg leuk trouwens) ken ik niet in de context van presenteren.
‘Schieten’ heeft voor mij een ondertoon van één-richting. Waarschijnlijk ook door het woord zelf (ik ‘schiet’ op ..)
Relational Presence in de zuivere vorm betekent eigenlijk ‘beschikbaar zijn’ via je ogen voor één iemand en tegelijkertijd beschikbaar zijn voor jezelf; een ‘state’ waarin contact of verbinding als vanzelf ontstaat. (Meer zijn dan doen). Niet alleen met degene wiens ogen je op dat moment ontmoet, maar ook met andere mensen in het publiek (energetisch aansluiten).
Maar het kan best zo zijn dat iemand die ‘schiet’ hetzelfde ervaart als iemand die in Relational Presence is. Voor mij lijkt er een zachtere intentie te zitten in het laatste.

Een blik die een groep omvat is naar mijn gevoel een ietwat ‘glazige’ of eerder qua aandacht ‘versnipperde’ kijk op je publiek waarmee contact eerder uitblijft.
Met ‘scheren’ kan ik me daarom niet goed voorstellen wat daar voor (positief) effect vanuit gaat. Wat haal jij bijvoorbeeld uit die ‘eenheid’ van je publiek?
Hoor ik graag nog eens van je.
Je hebt het ook over ‘afwisseling’ – ik lees dat als schieten, dan weer eens scheren, dan weer eens schieten – dus dat je afwisselend iets doet.
Met Relational Presence gaat het om zijn met je publiek door steeds één op één met iemand te zijn.

Is het voor jou ook nu nog hetzelfde?
Ik kijk uit naar eventuele volgende reacties van je.
Nogmaals dank voor je post!

Hartelijke groet,
Lianne

Wat jij beschrijft als ‘relational presence’ ken ik ook onder de naam ‘schieten’: iemand in je publiek een paar seconden echt aankijken. Voor mij hoort daar als afwisseling ook het ‘scheren’ bij: kort de groep als geheel in ogenschouw nemen, met je blik de groep tot een eenheid smeden.

Hoe zie jij dat?

Groeten,
Angela

hartelijke groet,
Brigitte